Blog
Rustig opstarten: waarom is dat zo moeilijk?

Rustig opstarten. Waarom gunnen we onszelf die tijd niet meer?
Je bent nog maar net wakker en je hoofd is alweer bezig met alles wat vandaag moet. Maar wanneer heb je eigenlijk voor het laatst rustig de tijd genomen om wakker te worden?
Vanmorgen zat ik even rustig voor me uit te kijken.
Een kop koffie, geen haast en eigenlijk hoefde er op dat moment helemaal niets.
Tenminste, dat dacht ik.
Want terwijl ik daar zat, merkte ik dat mijn hoofd alweer van alles aan het bedenken was. Wat moet ik vandaag doen? Wat mag ik niet vergeten? En waar moet ik straks allemaal rekening mee houden?
Ik moest er eigenlijk een beetje om lachen.
Ik zat daar rustig, maar in mijn hoofd was de dag allang begonnen.
En toen vroeg ik mezelf iets af.
Waarom vinden we het toch zo moeilijk om gewoon eens rustig op te starten?
Je hoofd staat vaak eerder op dan je lichaam
Ik denk dat veel mensen dit herkennen.
Je wordt wakker en voordat je goed en wel uit bed bent, begint het alweer.
Even kijken op je telefoon. Een berichtje beantwoorden. Het nieuws lezen. Ondertussen denk je aan je werk, je afspraken en alles wat thuis nog gedaan moet worden.
En voor je het weet, ben je alweer bezig met iedereen behalve jezelf.
Maar hoe voel je je eigenlijk wanneer je wakker wordt?
Heb je lekker geslapen? Of werd je vannacht een paar keer wakker en ben je eigenlijk nog steeds moe?
We stellen onszelf die vraag volgens mij veel te weinig.
We gaan er maar vanuit dat wanneer de wekker gaat, we er ook weer helemaal moeten staan.
Ik heb dat zelf ook vaak genoeg gedaan.
Niet nadenken, gewoon doorgaan.
Want er moet nu eenmaal gewerkt worden en er zijn altijd wel dingen die aandacht vragen.
Maar ondertussen vergeet je soms dat jijzelf ook aandacht nodig hebt.
Rustig opstarten is voor mij geen luxe
Ik ben iemand die graag bezig is.
Als ik eenmaal ergens mee bezig ben, wil ik ook verder. Er komen ideeën, ik zie dingen die nog gedaan kunnen worden en voordat ik het weet, ben ik alweer met het volgende bezig.
Daar is op zich niets mis mee.
Maar ik merk ook dat ik mezelf daarin soms voorbij kan lopen. En dat begint niet pas wanneer de dag druk wordt. Soms begint dat al op het moment dat ik mijn ogen opendoe.
Daarom probeer ik mezelf tegenwoordig wat vaker de ruimte te geven om rustig wakker te worden. Niet met allerlei ingewikkelde oefeningen.
Gewoon even zitten. Mijn koffie drinken zonder ondertussen alweer drie andere dingen te doen. En vooral niet boos worden op mezelf wanneer ik nog niet meteen op gang kom. Want waarom zou ik eigenlijk?
Je hoeft niet iedere ochtend meteen alles te kunnen
Wat ik lastig vind, is dat we tegenwoordig bijna overal iets van moeten maken.
Zelfs van ontspannen. We moeten goed slapen, gezond eten, voldoende bewegen, positief denken en vooral zorgen dat we alles onder controle houden.
En als dat niet lukt, krijgen we bijna het gevoel dat we ergens tekortschieten. Maar soms ben je gewoon moe. Soms heb je slecht geslapen.
En soms heb je helemaal geen zin in de dag die voor je ligt. Moet daar altijd meteen iets achter zitten? Ik denk van niet.
Natuurlijk kunnen langdurige stress, spanning en slecht slapen ervoor zorgen dat je vermoeid wakker wordt. Daar moet je niet zomaar aan voorbijgaan.
Maar niet iedere moeilijke ochtend hoeft meteen opgelost te worden. Soms mag je ook gewoon erkennen dat je vandaag wat langer nodig hebt. Dat probeer ik zelf ook te leren.
Wat doet een rustige ochtend eigenlijk met je?
Ik merk bij mezelf dat het verschil maakt wanneer ik niet meteen overal bovenop spring. Mijn gedachten krijgen wat meer ruimte.
Ik hoef niet direct overal een antwoord op te hebben en ik voel minder de behoefte om meteen iets nuttigs te doen. En nee, daardoor verdwijnen mijn zorgen niet ineens.
Mijn hoofd kan nog steeds druk zijn. Er blijven dagen waarop het allemaal wat minder gemakkelijk gaat. Maar ik hoef die drukte niet zelf nog groter te maken.
Dat is voor mij misschien wel het belangrijkste van rustig opstarten. Niet proberen om van iedere ochtend een perfecte ochtend te maken. Maar mezelf niet meteen opjagen.
En als je die tijd helemaal niet hebt?
Ik begrijp ook dat niet iedereen rustig met een kop koffie kan blijven zitten.
Misschien moeten de kinderen naar school. Moet je vroeg beginnen op je werk of ben je alweer bezig met de zorg voor iemand anders.
Dan is de ochtend soms gewoon een race tegen de klok. Ik ga je niet vertellen dat je dan maar eerder moet opstaan. Dat zou wel heel gemakkelijk zijn.
Maar misschien kun je ergens een klein moment vinden waarop je niet alweer iets van jezelf verlangt. Al is het maar tijdens het drinken van je eerste kop koffie. Of wanneer je onderweg bent en even niet bezig bent met alles wat straks nog moet.
Het hoeft van mij niet groot te zijn. Een paar minuten waarin je jezelf niet opjaagt, kunnen al prettig zijn.
Ik moet mezelf er ook aan blijven herinneren
Het zou mooi zijn als ik kon zeggen dat ik tegenwoordig iedere ochtend rustig begin. Maar dan zou ik niet eerlijk zijn.
Ook ik heb dagen waarop ik alweer drie stappen vooruitdenk terwijl ik de eerste nog moet zetten. Dagen waarop ik mezelf onnodig druk maak. En dagen waarop mijn hoofd gewoon niet zo lekker meewerkt.
Dat hoort blijkbaar ook bij mij. Het verschil is dat ik het tegenwoordig wat sneller probeer te herkennen. En soms denk ik dan bij mezelf:
Dirk, moet dit nou echt allemaal meteen?
Meestal is het antwoord nee. En toch moet ik mezelf daar regelmatig aan herinneren. Misschien herken jij dat ook wel.
Dat je eigenlijk best weet dat je wat rustiger aan zou mogen doen, maar dat je het toch niet doet. Omdat je gewend bent geraakt aan doorgaan. Omdat er altijd wel iets is.
Of omdat je het gevoel hebt dat je anders achterloopt. Maar op wie eigenlijk? Ik denk dat we onszelf die vraag best wat vaker mogen stellen.
Morgen gaat de wekker gewoon weer. Er zullen weer dingen moeten gebeuren en misschien wordt het een drukke dag.
Maar voordat ik me daar druk om maak, wil ik eerst gewoon even wakker worden. Met mijn kop koffie. En de rest komt daarna wel.
Hoe begint jouw ochtend? Gun jij jezelf nog even de tijd om rustig wakker te worden, of staat jouw hoofd meteen alweer aan?
Dirk | Essence Healing
Een energetische behandeling is geen vervanging voor medische of psychologische zorg.